مهارت حل مسأله

مهارت حل مسأله

 تعریف حل مسأله:فرآیندی است که شخص با توجه به تجارب عملی و توانمندی های ذهنی خود بتواند در جهت حل مسأله با مشکل قدم برداشته وبه نتیجه مطلوب دست یابد.واین فرآیندی شناختی برای یافتن راه حل مناسب بررای رسیدن به اهداف است(بیابانگرد،1387).

این توانمندی فرد را قادر می سازد تا بتواند موثرترین مسایل زندگی را حل نماید، مسایل مهم اگر حل نشده بماند تنش روانی و به دنبال آن مشکلات برای جسم به دنبال خواهد داشت (رضایی،1392).

فرآیندی است که فرد با شناخت و رفتار هدایت شده وبا کمک راه حل های موثر یا سازگارانه به نتیجه مطلوب برسد. فرآیندی است آگاهانه، منطقی، تلاش بر و هدفمند برای رسیدن به نتیجه دلخواه است. فرآیند رویارویی با استرس برای از میان برداشتن ویا کاهش میزان استرس(دهستانی،1392).

2-1-10-1- ویژگی های افراد توانمند در حل مسأله

دارای توانایی تشخیص افکار نا کارآمد و بی اثر سازی آنها هستند و می توانند احساسها و افکار منفی خود را کنترل کنند( خود پنداره مثبت دارند). این افراد هنگام رویارویی با مسائل ومشکلات و در لحظه های تصمیم گیری، خود را ارزنش و ملامت نمی کنند. اعتقاد دارند که زندگی سیبی است که آن را با پوست باید گاز زد و با رویارویی با مسائل است که به نقطه قابل بهبود خودمان را شناسایی و استعدادها وتوانمندی های خود را شکوفا می کنیم. روش معمول این افراد، رویارویی با مسائل و مشکلات است. این افراد وجود  مشکل را دلیل بر ضعف، بی کفایتی،بی لیاقتی، بی استعدای و نادانی یا ناتوانی و… خودشان نمی دانند. همواره با اندیشه کافی و بدون عجله عمل می کنند. در مقابل مسئل و مشکلات و موقعیت های تصمیم بر انگیز احساس در ماندگی و نا امیدی نمی کنند. می توان پیامد راه ها و نتیجه تصمیم گیری های خود را پیش بینی کنند. در افکار، احساسات و رفتارهای خودشان متعادل هستند(دهستانی،1392).

 2-1-10-2-مراحل حل مساله:

1- برخورد غیر هیجانی

2-  تعریف مشکل: مشکل چیست، مشکل از چه زمانی آغاز شده، مشکل در چه مکانی ودر کجا به وجود آمده، چه کسانی در ایجاد مشکل یا گسترش آن نقش داشته اند

3- تهیه، تولید وخلق فهرستی از راه حل ها

4-  انتخاب بهترین راه حل ها

5-  اجرای راه حل انتخاب شده

6- ارزش یابی مسأله.

2-1-10-3- راه کارهای مهارت حل مساله:

1- کمک کنیم تا دیگران به کسب توانایی مهارت حل مساله در زندگی خود بیشتر احساس نیاز نمایند.

2- برای تقویت حل مساله در خود یا دیگران باید به خصوصیات شخصی، احساسی و رفتاری خود و آنان توجه ویژه داشته باشیم.

3-  در طرح حل مساله به شرایط مکان و زمان توجه داشته باشدم که آیا شرایط برای بیان آن مساله آماده است یا خیر.

4- از طریق هم دلی با دیگران می توانیم آنان را در حل مساله کمک کنیم بدون آنکه در آنان مقاومت ایجاد کنیم.

5-  برای حل مساله ضروری است اطلاعات دقیق ولازم را از منابع مطمئن کسب نماییم.

6- با ایجاد باور ونگرش مثبت می توان در حل مساله گام های موثرتری برداشت.

7- اگر کسی برای حل مساله از ما کمک خواست، بلافاصله راه حل ارائه ندهیم، بلکه ابتدا از بپرسیم خودت چه راه حل هایی به نظرت می رسد و بعد او را در مسیر حل مساله راهنمایی کنیم.

8- از طرح مساله یا مشکل از سود فرزندان یا دوستان و نزدیکان استقبال نماییم.

9- از بکار بردن کلماتی مانند مشکل خودت است وبه من ربطی ندارد و … خودداری کنیم.

10- همیشه اولین راه حل بهترین راه حل نیست، حتما نیاز به بررسی بیشتر و دقیق تری دارد.

11- به یاد داشته باشیم که همیشه کوتاه ترین راه، بهترین راه نیست.

12- در مواجه با انبوهی از مشکلات به هم تنیده سعی کنیم تا مشکلات را از نظر اهمیت و مهم بودن اولویت بندی کنیم.

13- اگر راه حتی را انتخاب کردیم ولی به نتیجه نرسیدیم، مأیوس نشده، به دنبال راه حل های دیگری برای پیدا کردن حل مشکل یا مساته باشیم، چرا که یک راه حل، پایان تمام راه حل ها نیست.

14- اگر اجازه دهیم کودکان پاسخ سوالاتشان را خودشان کشف کنند، در سنین بالاتر توانایی حل مساله پیشبرد خواهند داشت.

15- تمسخر، راه حل های اولیه در کودکان وکسب توانایی حل مساله را در آنان به تأخیر می اندازد(رضایی،1387).

این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.